இயல்பு

ஒரு சில சிம்மங்களும்

சில நூறு நரிகளும்

பல்லாயிரம் மந்தையாடுகளுமென

மிருக இயல்பு

மனிதனுக்கு!

பசிக்கு மட்டும் புசிப்பது

பகிர்ந்து பதுங்குவது

தனது குடும்பம் பிரதானமானது

மனித இயல்பு

மிருகத்திற்கு!

வானவில் தேசம்

இங்கு

கனவுகளும்

கவிதைகளும்

நியாயங்களும்

நடைமுறையும்

உரிமைகளும்

உயர்வுகளும்

படிப்பறிவும்

பாதுகாப்பும்

உயிர் வாழ்தலும்

உயிர் விடுதலுங்கூட

வெவ்வேறு நிறங்களில்

சமன் படாத சமூகமாய்

வானவில் தேசமிது!

கடந்த ஞானம்

எனது முதுகுக்குப்பின்

இதுவரை சேகரித்த

பெரும் சொத்துக்கள்

விழல் நீரெனவும்

வீணடித்த சிற்றின்பங்கள்

உயிரிழப்பாகவும்

உருமாறின!

பாதை திருத்திய பயணம்

மறுமுறை துவங்க

எஞ்சிய மணித்துளிகள் போதாது!

தேடல்

நினைத்தது நடவாது
தேடுதல் விடைகாணாது
அயற்சிதான் எம் வாழ்க்கை

வெளிப் பார்வைகள்

நான் கிடைத்ததை
சுகிக்காமல் தொடர்ந்து
தேடுவதை இரசிக்கின்றன

பசுவின் பார்வை

ஈக்கள் விரட்டதான்

வாலாடும்
என்பது அறிவியல்
உள்ளுணர்வுகள் பொறுத்தும்
வாலாடும்
என்பது மெய்பொருள்

பயம்

இளம் பிராயத்தில்
இருட்டில் நடக்கையில்
தோன்றி மறையும் உருவங்களுக்கு
பயங் கொள்வது போல்
இன்றும்
இருதயத்தின் பலவீனப் புள்ளியில்
எழுந்து வடிகின்றன
பய அலைகள்
தொடர்ச்சியாய்!

வெந்நீர் மீன்கள்

தண்ணீரில் பிறந்து
தனக்கானதாய் உலகம் பழகிய

மீனினம் நான்

விரியட்டுமென் எல்லையென

புலம் பெயர்ந்தேன்

வெந்நீர் நிரம்பிய வேற்றுலகிற்கு

சில மீன்கள்

வெந்து விழுப்புண் பெற்று

வெந்நீர் மீன்களாயின

வேறு சில

வெம்மை பொறுக்காமல்

விவேகமாய் திரும்பின

பெரும்பாலானவை

வெம்மையும் பழகாமல் தண்ணீரும்

திரும்பாமல் தள்ளாடின

அனுதினம் புதிதாய்

கொதிநீர் ஊற்றபடுவதாய்

உணர்வு எனக்கு

தண்ணீர் தேசம் திரும்பி

ஆற வைக்கலாமென

நாட்கள் நீந்தப் பயில்கின்றேன்

நூற்றாண்டு கனவு

அறுபத்தி மூன்றாகின்றது
அகவை - எம்
தாய் திருநாட்டின்
சுதந்திர தேவிக்கு!
முதல் பத்தில்
முதிர்ச்சியடைந்து
முயற்சிகள் பல கண்டது!
இடையில் இலக்கில்லாமல்
இன்னல்கள் நேர்கொண்டது!
இழுத்து செல்லும்
இதிகாசத் தலைவர்களின்
பரிகாச பாதக செயல்களுக்கு
அரசியலென பெயரிட்ட
நயவஞ்சகமும் கண்டது!
எழுத்தறிவு கொண்டவரின்
எண்ணிக்கை உயர்வினாலும்
திறைகடல் தாண்டிய
திறன்மிகு இளையவர்களினாலும்
புதியதொரு விடியலும் கண்டது!
பல்லாண்டுகளாய் தொடரும்
'வளர்கின்ற' நாடெனும் பட்டம்
நூற்றாண்டிற்குள்ளாவது
மாறிட மெய்படுமோ!

முடிவுகள்

இதுவரை
முக்கியமான முடிவுகள்
இதுவா அதுவாவென
இரு தண்டவாளங்களின் மேலெ
தடுமாறி பயணிக்கின்றன
தூரத்தே இரு மனநிலைகளும்
இணைவதுவாய் தோற்றம்
கடந்து சென்றபோதும்
முற்று பெறாத முடிவுகள்!

அருகாமை

இசைதட்டு மாற்று,
சன்னலை இறக்கு,
குளிர்பதனியை சரிசெய்,
ஏனைய அதட்டல்கள் கேளாமல்
அமைதியுடன் பயணிக்கின்றது
எனது வாகனம்.
குட்டி தேவதையின்
அருகாமை மதிப்பு
ஒளியில்லாத இருளுக்கு,
வெப்பமில்லாத தட்பத்திற்கு
புரிவது போன்றது.

தீவு

வானூர்தியின் வரைபடத்தில்
உன் வசிப்பிடம்
விலகி விலகி விரைகையில்
துவங்கியது
காற்றிலாத அறையில்
மூச்சடைக்கும் உணர்வு!
மனிதர்களின் மத்தியிலும்
நீயிலாத தனிமை தருணம்
நாற்புறமும் நீர் சூழ்ந்த
தீவாய்தான் தோன்றியது!
விலைவாசியின் ஏறுமுகமாய்
இந்த இடைவெளி
காதலை பெருக்கினாலும்
இனிமேலும் வேண்டாமென
வேண்டுவது இயற்கை!

இதுவும் கடந்து போகும்

நேற்றும்
இன்றும்

சந்தித்தன!

நேற்று -

நிரம்பி நிற்கின்றது

நிறங்கள் தோய்ந்த

நினைவுகளில்!

இன்று -

நிறம் தேய்ந்த

நினைவுகளுடன் புதிய

நிகழ்வுகளில்!

நாளை வந்து

அறிவுறுத்தியது

சுகம் துக்கம்

எதுவாயினும்

இதுவும்

கடந்து போகும்!

-- கி.வினோத்

விளையாட்டு

சிலருக்கு
துளி துளியாய்
மனம் புகும்
மெல்லிசையாய்
அமைகின்றது

வாழ்க்கை வரப்பிரசாதம்!

சிலருக்கு

அடி அடியாய்

மனம் அதிரும்

பறையொலியாய்

வாய்க்கின்றது

வாழ்க்கை பிடிசாபம்!

நேற்றை மிஞ்சிய

இன்றையக் கொடுமை

நாளையும் பன்மடங்காய்

விரியுமென

விளிம்புவரை வந்து

வெறுத்து அயர்ந்தது

மேலுமொரு அடிதாங்காத

மனது!

விதிக்கப்பட்ட களத்தில்

வழங்கப்பட்ட வீரர்கள்

வைத்து விளையாட்டு!

இடைவெளி பிளந்து

உயிர்ப்பந்து நகர்த்தி

நிம்மதி இலக்கடைய

நெடுநேரப் போராட்டம்!

அவர் அவருக்கென

வகுக்கப்பட்டதில்

சிறு சிறு சுகம்தேடி

விரைகிறது ஆட்டம்!

-- கி.வினோத்

பார்வை

தனிமை ஆணுக்கும் தகிக்கும்
என உணர்த்த நானும்,
கொடுஞ்செயல் பெண்ணுக்கும் பழக்கம்
என உணர்த்த அவளும்
பிரிகின்றோம்!
பொதுவாய் பெண்மைக்கு
பலம் சேர்ப்பதே
மண்ணின் பெருமையென இந்த
சாயம் பூசிய சமுதாயம்
காட்சி பொருளாக்கி
அழ வைத்தது என் ஆண்மையை!
பெண்மை முகமூடிக்கு பின்புறம்
குரூர களிப்புடன் சிரித்தாலும்
வெளிபுறம் அழுகின்றாள்
என்றும் போலவே!
அன்றும்
கைபிடித்தவனை காதலித்து
உடனிருக்கவில்லை அவள்!
இன்றும்
எதிராளியென நினைத்து
எதிர்க்கவில்லை நான்!
சாயம் கலைத்த சமூகம்
மெல்ல மெல்ல சரிந்து
என் மீது படர்கையில்
விடியும் இருவருக்கும்!
             --கி.வினோத்

நிலைகண்ணாடி

தவம்

கோழை வதம்

தொடரும் காதல்

உயிர் வலி

விடியலுக்கு வெளிர் பகலவன்
இரவுக்கு குளிர் நிலவவள்
இயல்பானதொரு பொருத்தம்தான்
நீயும் நானும் கைக்கோர்த்தபின்!
எரிதழல் நிறைத்தசூரியனின் கர்ப்பமும்
திகைப்புகள் போர்த்தியநிலவின் நேர்த்தியும்
உனக்கும் எனக்குமிடையில்!
வலி எடுக்கும் முன்னரே
வலி 'எடுக்கும்' முனைப்பும்,
விரல் தொடும் முன்னரே
விழைந்து நிற்கும் ஆசையும்,
தூரம் இருக்கையில்கூட
நினைவுகளின் நெருக்கத்தில்,
என நீள்கிறது இந்தக் கவிதை!
முதல் ஆண்டு முதல் படிதான்,
மீன்டும் ஒருமுறை
மழலை பெசலாம்
வரமாய் கிடைதிடும்...குட்டி கவிதையுடன்!!!